NOX definieert 'Beachness' als een bepaalde staat van beweeglijkheid. Het strand moet vooral gedacht worden als een veld waar alles in een open en niet gefixeerde staat verkeert. Losse architectuur van lichte materialen, zand wat als het nat is als snelweg gebruikt wordt, en als het zacht is als stoel of bed. Alles is mobiel en meubilair. De bijna naakte lijven, het doek, het zand, de auto’s, zolang alles zacht is en in beweging blijft is het coherent - als een zwerm.
Voor Noordwijk uit dit zich in twee ontwerponderdelen: de boulevard en het Palace Hotel.

De boulevard
Het concept van de boulevard wordt voor Noordwijk verlaten om verschillende redenen. Ten eerste bestaat het uit een typologie die in ons land ondenkbaar is. De sterke kant van de Zuid-Europese of Braziliaanse boulevard is dat ze onderdeel is van een totale kustontsluiting. Een snelweg langs de kust - want door de bergen is het achterland niet echt te bereiken - die steden verbindt die hun centrum aan de kust hebben. Bij ons het omgekeerde: de grote steden zijn via het binnenland ontsloten, en de kust was altijd het achterland - kleine vissersdorpjes bedreigd door de Grote Zee. Kortom: er gaat niets door heen. Ten tweede is het idee van strand en boulevard op die manier altijd nodeloos ongeanimeerd en statisch: op het strand zit iedereen statisch voor zich uit te staren, op de zgn. boulvards sjokken de massa’s voort.

De nieuwe boulevard |
Het idee is om het strand gedeeltelijk te asfalteren zodat het onderscheid tussen strandgedrag en weggedrag versmelt in een nieuwe spannender tussenvorm. Daarbij zullen de voorhanden zijnde parkeerplaatsen langs de boulevard en in de nabijheid daarvan, zoals bij het Palace, verdwijnen waarmee het parkeerprobleem opgelost wordt. Het probleem is niet zozeer dat er auto’s zijn die stilstaan, maar dat dit als parkeren beschouwd wordt - zo gaan we in Nederland overigens niet alleen met auto's om, maar ook met mensen. Er zullen auto's parkeren als strandhuisjes, soms met open deuren, soms bij elkaar in groepen, soms los van elkaar. Omdat auto's en voetgangers gemengd worden op één niveau zullen de auto's zich als voetgangers gedragen (zie bijv. Wencelasplein in Praag). In dit dynamische mengsel van auto's - rijdend en stilstaand - voetgangers, fietsers en dergelijke ontstaat een veel aktiever maaiveld, waarop NOX bewegende structuren van staal en doek heeft gedacht die bewegen op de wind. Hier kan worden gegeten, geschuild bij regen, geprojekteerd bij nacht - bijvoorbeeld metershoge beelden van kampvuren... Het asfaltgebied wordt bezaaid met dunne lantarenpalen die buigen in de wind. Sommige 'lopen' zelfs de zee in.

Het Palace Hotel
De 'zwerm' op de grond nabij de oude boulevard stijgt langzaam op en vormt een spiraalvormige 'vortex' die de lucht inschiet. Beide termen komen ook uit de software die gebruikt is om het ontwerp gestalte te geven.
Het concept van het hotel zoals dat in Noordwijk te zien is, lijkt NOX minstens zo verouderd als dat van de boulevard. Grindbetonnen slaapbunkers met balkons als lege kassen met hier en daar een mislukte poging het op een Spaanse Costa te laten lijken. Het geheel nog eens volledig overschaduwd door de moloch van het Huis ter Duin.

Constructie zonder buitenhuid. |
In plaats van passief naar de horizon te liggen staren, pakken we deze op en rollen er een gebouw omheen. Het hotel heeft dan ook geen uitzicht op zee. Het hotel is gebaseerd op het idee dat men zich hier OP de horizon bevind... De mensen die hier naar toe zullen komen bestaan uit een heel ander publiek dan de homogene toeristenkuddes die nu in slobberpak of driedelig Noordwijk bevolken. De verwachting dat er zeer veel mensen naar toe zullen komen is gebaseerd op het feit dat de toren niet alleen vijf keer zo hoog is als die van Pisa, maar ook twee keer zo scheef. En dat ze tevens iets wegheeft van een permanente Christo - en een omgesmolten Vrijheidsbeeld.
Een struktuur van staal ingepakt met doorschijnend (maar niet doorzichtig) doek, spiraliseert de toren met eerst grote stappen en later veel fijner tot 140 meter hoogte. De sfeer binnen is die van een Float Tank: drijvend in heel zout water, met diffuus licht, met geluid op de oren, heeft met het gevoel weg te zweven en zich heel ver weg te bevinden. De kamers zijn dan ook allen met zo'n tank uitgerust, en vele hebben de mogelijkheid hierop te projekteren. De kamers bevinden zich niet aan de gevel maar enkele meters en zeer onregelmatig daarachter. In de 'spouw' bevindt zich het verkeer, en jaagt de wind en het elektronisch versterkte geluid langs men heen...

Continue zonsondergang op het Palace Hotel |
Beneden bevindt zich het grootste visrestaurant van Nederland en een zwembad met heel zout water. Het allermooiste is ongetwijfeld het feit dat het doek van de toren 's avonds en 's nachts continu voor verschillende projekties wordt gebruikt. Om zes uur 's avonds wanneer de zon in Noordwijk ondergaat is deze tevens heel groot (en van binnen uit) geprojecteerd te zien op de gevel van de toren. Terwijl het donker wordt en de zon definitief ondergaat, blijft die echter wel op het gebouw te zien omdat de camera die de zonsondergang filmt met de zon 'meereist' en vervolgens live uitzendt op het Palace Hotel. Voor elke tijdzone is zo'n camera systeem aktief op het internet. Zo zal dus bijvoorbeeld tegen twaalf uur 's nachts de zonsondergang van New York te zien zijn... Andere projekties zijn gezichten van mensen binnen en films die op het strand dan te zien zullen zijn.
Tekst en beelden: NOX architecten, Rotterdam. Lars Spuybroek met Joan Almekinders, Pieter Heijmans en Kees Gajentaan.