Nominatie categorie C
		Erasmusbrug Voor de verbinding van de Kop van Zuid met de rechter Maasoever koos de gemeente voor het plan met het hoogste ambitieniveau. De visuele kwaliteit kwam op de eerste plaats; voor een civiel-technisch kunstwerk van deze omvang een noviteit. Uit een bijzondere symbiose tussen architect en constructeur ontstond een gerespecteerd kunstwerk. Om tegemoet te komen aan de eisen voor vrije doorvaart en om al te stijle hellingen te voorkomen, is het brugdek zo slank mogelijk gehouden. Dat kon, door een slanke stalen tuibrug te maken met veel ophangpunten. Een onbedoelde primeur was het optreden van regen-wind-trillingen, die in de pers breed werden uitgemeten. Dit verschijnsel is uitgebreid onderzocht en wordt nu onderdrukt door zwaardere hydraulische dempers onderaan de tuien die het fraaie lijnenspel niet aantasten. Het onderzoek leverde nieuwe kennis op, die inmiddels bij het ontwerp van andere bruggen en in het onderwijs toepassing vindt. De 140 m hoge pyloon was aanvankelijk gedacht in beton, maar de plaatselijk grote buigende momenten bij de knik leidde tot de keuze van hoogwaardig (thermomechanisch gewalst) staal. Deze noviteit beperkt de benodigde hoeveelheid staal aanzienlijk. Bijzonder aan de basculebrug zijn het parallelvormige brugdek, dat in open stand 19 m uit het lood staat, de grote overspanning en de hoge bewegingssnelheid. Locatie Oude Maas (tussen Willemsplein en Wilhelminakade), Rotterdam Opdracht Ontwikkelingsbedrijf Rotterdam Architectuur Van Berkel en Bos Architectuurbureau, Amsterdam Constructief ontwerp Ingenieursbureau Gemeentewerken Rotterdam Uitvoering tuibrug: bouwcombinatie Erasmusbrug (Grootint, Zwijndrecht en CFE/MBG, Antwerpen); basculebrug: bouwcombinatie Erasmus Ravestein Noell (Ravestein, Deest en Noell, Wurtzburg) Staalconstructie tuibrug: Grootint, Zwijndrecht (lid SNS); basculebrug: Ravestein, Deest Fotografie Aeroview, Rotterdam, Harm Bokje, Leidschendam en Tom de Rooij, Moordrecht Zie ook: Bouwen met Staal 127 (1995), p. 26-50; 133 (1996), p. 6-8 en 137 (1997), p. 6-9. De Jury: Nominatie De Erasmusbrug is een spraakmakend ontwerp met vooral een architecturale ambitie, waaraan het materiaalgebruik ondergeschikt was. Het is niettemin een bijzonder mooie brug geworden, die als landmark kan uitgroeien tot de 'Eiffeltoren' van Rotterdam. De jury heeft bewondering voor de knappe prestatie van het ingenieursbureau om het lastige architectonische ontwerp te vertalen in een solide constructie. Het inmiddels opgeloste probleem van de trillende tuien doet hier geen afbreuk aan. Een doordacht detail is de pyloontop: die kan mechanisch omhoog worden gebracht, waardoor een glazenwassersbak naar buiten kan draaien voor het onderhoud.
		Terug naar de Nationale Staalprijs