 |
Nominatie Categorie A | |||
 |
|
|||
|
|
Zoutwaterpaviljoen Neeltje Jans Het Zoutwaterpaviljoen is ontworpen volgens het principe van de zelfdragende carosserie. Dankzij de computer is de constructie toch eenvoudiger te maken en te onderhouden dan de vorm doet vermoeden. Het Zoutwaterpaviljoen bestaat grofweg uit een zelfdragende 'body' en een getordeerde golvende vloer. De body verbeeldt een gestrande walvis en kraagt 12 m boven het water uit. Het geheel is uitgevoerd in staal en beton en omkleed met een taaie zwarte huid op een vetlaagje (de isolatie). De zelfdragende, gebogen vakwerkconstructie kan de opwaartse kracht van hoogwater weerstaan. De variabele hoek tussen de getordeerde vlakken is eigenlijk het enige hoofddetail van de gehele constructie. Het is, samen met een spreadsheet van alle variabelen zoals hoekverdraaiing, verschuiving, coördinaten en referentiepunten, geparametriseerd aangeleverd aan het staalconstructiebedrijf. Met slechts enkele velletjes papier was zo de gehele constructie te fabriceren. De vakwerkspanten zijn ontleed in segmenten met elk een eigen straal en positie en vervolgens in de juiste hoek aan elkaar gelast. De buitenhuid van geprofileerde, dunne staalpaat is afgewerkt met een industriële coating als bescherming tegen de destructieve krachten van zout, wind en water.
|
|
|
|
|
||||
